Mongolska herbata- PRZEPIS

Сүүтэй Цай, czyli Suutei Tsai, albo zwyczajnie Cutej Caj (Сүү- mleko, Цай- herbata) to podstawowy mongolski  napój. Tradycyjny i nadal popularnie pity. Przygotowywany głównie przez kobiety, pełni ważne role w życiu Mongołów, takie jak leczenie kaca. Panna młoda sporządza Cutej Caj rano w dniu ślubu dla pana młodego, a następnie dla całej rodziny; turyści przybywający do jurt częstowani są cajem aż do porobienia się w gacie. Występuje w wielu wariantach, od tradycyjnego i wykonanego na przepysznym i bardzo zdrowym mleku jaka, po ekspresową wersję w saszetkach. Ilości soli i mleka różnią się w zależności od gustu smakoszy. Wykonanie jest proste.

Składniki:

a)      Dowolna ilość wody (warianty: nomadzi z Ałtaju- woda źródlana, górnicy z Gobi- woda z uranem, mieszkańcy Ułan Bator- woda z pierwiastkami ciężkimi) ;

b)      Mleko (nie zaszkodzi, jak będzie lekko zsiadłe);

c)       Herbata. Najlepsza będzie zielona, a dla smakoszy polecam dodanie do niej nieco patyków, chaszczy oraz łajna;

d)      Szczypta soli;

e)      Garnek i chochelka.

Wykonanie:

  1. Zagotuj dowolną ilość wody. Proporcje wody do mleka różnią się w zależności  gustów. Wariant popularny i jaki ja proponuję to 1:1.
  2. Zaparz zieloną herbatę.
  3. Przypraw solą do smaku. Zwykle na o.5 l wody plus o.5 l mleka ćwiartka do pół łyżeczki soli.
  4. Dodaj mleko. Podgrzewaj NIE MIESZAJĄC, lecz nabierając cutej caj do chochelki i rozlewając. Wskazane rozchlapanie nieco dookoła (tak robią to Mongołowie). Powinno się lekko spienić.
  5. Doprowadź niemal ponownie do wrzenia, po czym odcedź farfocle i patyki.
  6. Napojem delektuj się w jurcie, lub namiocie rozstawionym w dużym pokoju.

Uwaga! Wrzątek, nie dotykać.

Smacznego!

Istnieje również odmiana cutej caj, zwana Банштай Цай, czyli Bansztai Tsai, lub też zwyczajnie bansz. Jest to powyższa herbata z dodatkiem miniaturowych pierożków buuz, również zwanych bansz oraz ryżu. Buuz wykonuje się z ciasta (mąka i woda), a farsz to zwykle mielone mięso wołowe oraz drobno poszatkowana cebula. Buuz gotuje się 20 minut na parze. Bansz, to malutki buuz gotowany z kolei w cutej caj, a nie na parze. Na koniec do bansztai tsai dodawane jest nieco ryżu. Podsumowując: bansz to herbata z mlekiem i solą oraz malutkimi pierogami z mięsem.

13 uwag do wpisu “Mongolska herbata- PRZEPIS

  1. Super stronka 😀 w internecie niewiele można znaleźć o Mongolii a ja się bałam, że o herbacie za dużo w ogóle nie znajdę a tu, krótko zwięźle i na temat. Ja tam zaczynam już nawet suutei cai lubić.

  2. Pingback: Przepis na kurze łapki po chińsku |

  3. Hahaha… Jako 100% Mongołka na początku poczułam się nieco urażona, gdy znalazłam i przejrzałam Pana bloga. Niestety z każdym wpisem coraz bardziej podobał mi się pański styl pisania oraz musiałam się częściowo zgodzić z zamieszczoną tu krytyką. Przepis na suutei tsai – przezabawnie genialny! Aczkolwiek ja preferuje herbatę w torebkach (brak farfocli) lub wersje w saszetkach Hatan Tsai (gdy nie ma babci pod ręką).

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s